کشور دانمارک سال‌هاست رشد اقتصادی حدود 2 درصدی دارد اما به کشوری پیشرفته تبدیل شده درحالی‌که ما در طول این سال‌ها در صعود و فرود رشد اقتصادی گیر افتاده‌ایم و به‌جایی نرسیدیم. بررسی آمارها نشان می‌دهد رشد اقتصادی ایران در سال 95 به مدد رشد بخش نفت دورقمی بوده و در سال 96 نیز با منتفی شدن اثرگذاری رشد بخش نفت، به مدد حرکت صنایع بزرگ به محدوده 6 درصد رسید اما در سال 97، بخش زیادی از این رشدها تکرار نخواهد شد. در سال 97 رشدی اهمیت دارد که توزیع عادلانه‌ای داشته باشد و این سخت‌ترین نوع رشد اقتصادی در اقتصاد ایران خواهد بود. به نظر می‌رسد دولت در سال آتی باید اولویت خود را در حفظ تداوم رشد اقتصادی آن‌ هم از مسیر تحریک و ترمیم تولید در بنگاه‌های کوچک و متوسط بگذارد تا بنگاه‌های تولیدی کشور به‌واسطه توسعه بازار، دوباره احیا شوند و نیروی کار کشور نیز از ثمرات رشد اقتصادی منتفع شود. نکته‌ای که باید در مورد رشد اقتصادی موردتوجه قرار داد این است که رشدهای مقطعی و جزیره‌ای در یک اقتصاد، گرچه از منظر آماری می‌تواند کارنامه دولت‌ها را درخشان‌تر کند اما می‌تواند به دلیل توزیع نامناسب، به تشدید بی‌عدالتی در جامعه منجر شود.
 

دیدگاه‌ها

هنوز دیدگاهی ثبت نشده است. شما می توانید اولین نفر باشید.

دیدگاه خود را بیان کنید